FERRARI

                 HOME                             GALERIA                          INFORMACJE                                             FILMY

Enzo Ferrari od 1929 roku prowadził stajnię wyścigową o nazwie Scuderia Ferrari i osiągał znaczne sukcesy w wyścigach samochodowych. 1947 - model Ferrari 125 S z silnikiem 1,5 litra V12 (12 cylindrów).
Wozy cywilne Ferrari, produkowane od 1947 roku, znane ze swego wyszukanego stylu z domu Pininfarina, były i są symbolem luksusu. Ferrari korzystał również z designu innych projektantów, a mianowicie byli to Scaglietti, Bertone i Vignale.
Stosunkowo niewielkie silniki 8- i 12-cylindrowe w układzie V, odznaczające się wysokimi osiągami oraz specyficznym brzmieniem, dobre osiągi i piękny wygląd czynią wozy Ferrari obiektem pożądania.
Od wielu lat głównymi konkurentami marki Ferrari są produkty Porsche i Lamborghini.

W 2002 roku, kiedy sytuacja przedsiębiorstwa nie miała się najlepiej, Fiat (główny udziałowiec Ferrari) sprzedał 34% akcji bankowi Mediobanza za 768 mln USD. We wrześniu 2006 roku Fiat odkupił 29% akcji i obecnie posiada 85% udziałów. 10% należy do syna Enzo Ferrariego, a pozostałe 5% w 2005 roku odkupił Mubadala Development od banku Mediobanza.

 

 

Już od dawna samochody Ferrari używa się przy kręceniu wielu światowej sławy produkcji, ale auta były też pokazywane w znanym telewizyjnym serialu Miami Vice, gdzie występowały 2 modele:

Daytona z serialu była tak naprawdę repliką zbudowaną na bazie Chevroleta Corvette, a biała Testarossa została podarowana przez Ferrari, aby w coraz popularniejszym serialu grało prawdziwe auto.

W 2006 roku, w pełnometrażowym filmie Miami Vice reżyserii Michaela Manna, główny bohater poruszał się w samochodzie Ferrari, tym razem był to F430 Spider.

Również w serialu Magnum można było podziwiać piękne czerwone Ferrari 308GTS.

 

Ferrari Enzo - supersamochód produkowany przez włoską firmę Ferrari, zaprezentowany podczas Międzynarodowych Targów Paryskich w 2003 roku. Został nazwany na cześć założyciela firmy Enzo Ferrariego. Nazywanie tego samochodu F60 jest błędem, bowiem po raz pierwszy został pokazany w 2003 roku (niemniej produkcja zaczęła sie w 2003 roku, tylko 6 lat po prezentacji F50). Koncern Ferrari planował zaprezentować nowy model w 2007 roku, który tym razem miał zostać nazwany F60, jednak plany się nie spełniły. Enzo było testowane na włoskim owalnym torze w Nardo gdzie osiągnęło prędkość wynoszącą 355 km/h, czyli o 5 km/h większą od podawanej przez producenta. Tym samym stało się piątym po Bugatti Veyronie (407 km/h), Koenigsegg CCR (388 km/h), McLarenie F1 (386,7 km/h) i Brabusie Rocket S (360,5 km/h) najszybszym samochodem testowanym na tym torze.


 

Ferrari Enzo - supersamochód produkowany przez włoską firmę Ferrari, zaprezentowany podczas Międzynarodowych Targów Paryskich w 2003 roku. Został nazwany na cześć założyciela firmy Enzo Ferrariego. Nazywanie tego samochodu F60 jest błędem, bowiem po raz pierwszy został pokazany w 2003 roku (niemniej produkcja zaczęła sie w 2003 roku, tylko 6 lat po prezentacji F50). Koncern Ferrari planował zaprezentować nowy model w 2007 roku, który tym razem miał zostać nazwany F60, jednak plany się nie spełniły. Enzo było testowane na włoskim owalnym torze w Nardo gdzie osiągnęło prędkość wynoszącą 355 km/h, czyli o 5 km/h większą od podawanej przez producenta. Tym samym stało się piątym po Bugatti Veyronie (407 km/h), Koenigsegg CCR (388 km/h), McLarenie F1 (386,7 km/h) i Brabusie Rocket S (360,5 km/h) najszybszym samochodem testowanym na tym torze.

 

 

  • Ferrari P4/5 by Pininfarina to Ferrari Enzo przebudowane przez włoską firmę Pininfarina. W samochodzie nie zmieniono podwozia, co pozwoliło na zachowanie oryginalnej nazwy firmy. Amerykanin James Glickenhaus przywiózł do Włoch swoje Ferrari 330 P3/4 i nowe Enzo. Przez trzy lata łączono najlepsze elementy tych samochodów. Efektem końcowym było auto lżejsze o 200 kg i rozpędzające się do 362 km/h.

 

 

Niemal pewne jest, że nowy jubileuszowy model F70 dostanie silnik V8 wyposażony w podwójne turbodoładowanie. To, że Ferrari pracuje nad przygotowaniem kolejnego superauta już wiadomo. Nie było jednak jasne, co znajdziemy pod jego maską, silnik V8 czy może V12. Jak wiadomo do napędu Ferrari Enzo wykorzystano wolnossący 6-litrowy silnik V12, którego moc 669 KM bez problemu dawała sobie radę z lekkim nadwoziem auta. Teraz jednak plotki donoszą, że pod szklaną kopułą po środku auta znajdziemy nieco mniejszy silnik V8, ale za to wspierany dwiema turbosprężarkami. Według dobrze poinformowanych źródeł, Ferrari testuje obecnie silnik V12, którego moc sięga 812 KM, ale również wariant V8, który generuje potencjał 710 KM - i jak na razie jednostka 8-cylindrowa wygrywa.

Informacje te są dosyć prawdopodobne, gdyż pochodzą od jednego z głównych klientów włoskiej marki. Jak twierdzi, podczas rozmowy telefonicznej z przedstawicielem Ferrari z Maranello dotyczącej nowego supersamochodu, zapytał czy auto będzie napędzane silnikiem V8 czy V12. Odpowiedź w słuchawce brzmiała V8.

 

 

 

 

Cristiano Ronaldo w drodze na trening miał wypadek i rozbił swoje ferrari, warte tyle ile ty zarabiasz przez pięć lat. Piłkarz wyszedł bez szwanku, a już w niedzielę mecz Manchesteru z Chelsea.

Ferrari jest warte 100 tysięcy funtów (niecała tygodniówka Cristiano Ronaldo), a do wypadku doszło w drodze na trening, w tunelu niedaleko lotniska. Samochód z niewyjaśnionych przyczyn wjechał w ścianę. Jak donoszą świadkowie Ronaldo wyszedł z wypadku bez szwanku, po prostu wysiadł z samochodu - choć rzeczywiście był w szoku. Manchester United poinformował, że Ronaldo dotarł w końcu na trening (być może podwiózł go bramkarz ManYoo Edwin Van Der Sar, który jechał za nim tuż przed wypadkiem), który odbył się bez problemów.

Z pierwszych doniesień prasowych wynika, że zawodnik był trzeźwy. Policja ustala przyczyny wypadku oraz to czy nie u kierowcy po prostu nie zadziałał odruch - ktoś po prostu przejechał tuż obok, nie dotykając w żaden sposób samochodu zawodnika Manchesteru.

Ale sądząc po zniszczeniach - tym razem to nie było symulowanie.

                                                                                                                                   Źródło Wikipedia

 

          15.12.2009r.  Autor . Pawlik Aleksander i Mateusz Glagla